zondag 22 april 2012

Vriendschapsfeestjes

Enkel mensen waarbij ik me vertrouwd voel. Vrijwel al mn liefsten met zn allen om me heen. Kusjes knuffels polonaise en bitterballen. liedjes. Meer knuffels en de fijnste cadeaus. Boeken die zorgen voor de goede morgen. En sieraden + mooimakers voor zon zelfde nacht. Een bloem. Mensen die weten wat ik belangrijk vind. De eenvoud.

Hoe fijn is het om zo te vieren dat je dit en dat je dat. Hoe fijn is het om te weten voor jou belangrijk is. Wat je moet doen om dat te bereiken. Een glimlach.
Het middel en het doel. Als het hartensprongetje het niet wint. Ondeugend ongeduldig, vliegensvlug vaak onbegrepen weer voorbij.

We keken er naar uit. En zelfs zij waren aanwezig. En zij. Moet je nagaan. Even mn ogen dicht plus een kneepje in mijn hand. Hier gaat het om, hier draait het om. Koester de momenten, leg vanalles vast op beeld. Het maakte mn brakheid volledig goed. Hahahhaha, gekjes.

Onbezorgd, gezond, gelukkig.


Ze is gezond. Het leven een beest, dat zonder blad voor de mond raast en gaat. Maar dierenliefde vult haar hart. En t hare de mijne. Alles komt goed, mn mooie parelmeisje.
Alles komt goed.

Mijlpalen zijn pas bevredigend als je ze delen kunt. Bevoorrecht voel ik mij. En ik deel met liefde. Al mn liefde.

zondag 15 april 2012

hoe ze dacht daarom aan toen

zie je dan hoe het verandert
de storm luidt het nieuwe in
kan je van de pret niet slapen
en lijkt je morgen mag ik weer nog zo ver weg

hoor hoe de regen ketst tegen de ruiten
hoe ze dacht daarom aan toen
die donkere nacht niet in het bijzonder
maar helder voor de geest staat hij
zwarte wolken wolven brullend geeuwde zij en sloot het raam
de gordijnen kiertjes open zodat ze het zag staan
duizend kleine lettertjes
gevormd door het contrast
et was altijd maar net dat wat ze las

donderdag 12 april 2012

=)

"We can always choose to perceive things differently. You can focus on what’s wrong in your life, or you can focus on what’s right.”  Marianne Williamson

maandag 9 april 2012

doen

Vooral iets van dat. Mijn vorige blog was happy. en rust. en meer. Nog steeds waardeer ik. En krullen mijn lippen zich voldaan omhoog. En als ik even stil ben, springt mn hart duizendenéénrondje. =). Graag doe ik dingen goed, iets met verantwoordelijkheidsgevoel. Ofzo. En het is oppassen dat ik mezelf niet voorbij ren. Maar de afgelopen weken ben ik vooral aan het doen. Behandelingen voorbereiden  (36uuuurrrr) (das niet echt, maar ik gebruik het getal 36 regelmatig om aan te geven wtf zoveel! uhu..), lachen om dominante kiddo's, en om van die lieve (je weet wel, met poppepakjes, hoge motivatie, guite koppies, ondeugende verhalen). Literatuur lezen, of in mn hoofd de stapel steeds groter zien worden. Cursus CGT verslagen schrijven, boeken lezen. Mooie gesprekken en staan op de tafel. De schoenen gingen uit. En weer en nog steeds leer ik van en over mezelf. Ghi. Geef maar gewoon toe Loes. Sporten. Iets met vriendjes. Met sameneet/samenslaap en dat soort plannen. Bovendien wisselden er wat liefsten van huis. Cadeautjes, attent zijn. Verjaardagen en pasen. Combi feesten in een kleine fijne kroeg. Gezond eten, maar net iets minder dan. Soms krioelt er wat van drukte. En wilde ik misschien een heeel klein beetje dat ik niet zo dit en niet zo dat. Maar. Ik ben aan het doen! DOEN! =). Zo fijn, zo goed! Wat ik inmiddels weet, en zelfs begrijp.. is dat ik graag veel wil. Zelfs al is het niet meer leuk, ik wil dit en ik wil dat. En dan neem ik veel voor lief. Ik ga voor wat ik wil. Sta vroeg op. Ga door tot laat. Ik ben in actie. Misschien minder met het (zichtbaar) schrijven. Maar dat komt. Ik ben gerust. Door doen, ben ik gerust..... happy and healthy the mindfull way.... =)

En jaaa, t healthy green veggie foodie raw cacao addict ^^ part volgt natuurlijk. En mn dankbaarheidsfeestjes ook. En verwijzingen naar de fijnste blogs. En de lekkerste recepten. En mn enthousiasme over allemaal nieuwe mensen. En en en.

Het is allemaal zo mooi.... =)

zondag 18 maart 2012

vooral iets van dat =)

Intrinsieke motivatie


Weten waarom je iets wilt bereiken schijnt de sleutel tot succes. Expliciet om- en uitschrijven wat de voordelen of de mooie dingen zijn, die plaatshebben wanneer je je doel bereikt. Plus dat wat ophoudt te bestaan. Liefst hang je deze –zo uitgebreid mogelijke- opsomming op een punt waar je het door dagelijkse bezigheden  (lees: zonder moeite) vaak onder ogen komt. De deur van het toilet is een vaak genoemde optie. Met mijn thee consumptie moet dat wel heel goed beklijven.

 

Ik kan me voorstellen dat het zo werkt. We vergeten nog wel eens waarom we ‘dit ook alweer wilden’?  Toch zou ik niet gaan voor de aanbevolen meest uitgebreide lijst. Met ditjes en datjes, die heus wel leuk zijn. En waar je heus wel van glimlachen gaat. Maare, wil je echt die stukken lezen omdat je to do list dan krimpt? Of wil je echt meer bewegen omdat je dan straks wellicht dat ene rode (versleten) truitje van twee jaar geleden nog een keertje aan kunt?

Vanuit mijn cursus cognitieve gedragstherapie, waar gedragsverandering toch redelijk vaak aan bod komt, leer ik over motivatie. Therapietrouw. Dat soort.
Invoegen, lijdensdruk aanboren, op zoek naar de motivatie van binnen uit, behandeldoel (door de cliënt geformuleerd), behandelplan, interventie, evaluatie.

Beetje kort door de bocht hoor. We zitten er niet voor zoiets uren aan de discussie, kwetsbare gesprekken, studie, uh studie en studie ;). Maar het komt er zo even vlug op neer. Ik mis alleen nog expliciet de empathie. Oh en, onvoorwaardelijke acceptatie.

Nou invoegen kan ik inmiddels achter me laten; Ja loes, het is heus inderdaad vervelend dat.. en ik begrijp echt dat het heel lastig is dat …
Mijn lijdensdruk werd me vanzelf zichtbaar; bollehoofdfoto’s, mn chagrijnige reacties op onnozele dingen, rommelkamer, irritatie bij vriendlief, broekendieknapten, rekeningendietelaatwerdenbetaald (en dus opliepen -_-  ), zon hangerig buh gevoel (duidelijk he? ;)). Ach, iets van dat.
Mijn motivatie al meerdere malen uitgeschreven. 'Kopen van dit, krijgen van dat'. Uitvergroot, uitgebreid, expliciet. Nog net niet op de wc, maar regelmatig terug in handen.
En daar ergens ging het mis.

Tot ik ineens besefte dat mijn motivatie van nu onafhankelijk is van externe zaken. Toen ik in de trein glimlachend liedjes luisterde en mn ogen niet dicht wilde doen. De wereld buiten zo mooi. En zoveel mensen naar wie ik even glimlachen kon.

Ik wil niet sporten omdat ik vind dat dat moet. Ik wil niet mijn stapeltjes papieren netjes ordenen in een veel te volle map, omdat zij en zij dat ook doet. Ik wil niet leuk zijn voor de ander, omdat de ander dat waardeert.

Ik wil zoveel, omdat ik door doen, wel op straat kan uitschreeuwen hoe mooi het allemaal is. Dat ik spontaan lach om nog kleinere kleine dingen. Hoe meer ik doe, hoe meer ik van alles hou. En hoe mooier alles wordt, voor iedereen om me heen.
Hoe meer ik lief heb.

G
ewoon omdat het zo makkelijk gaat.

Mijn motivatie blijkt intrinsiek; ik wil liefhebben, iets doorgeven, dansen als een veer zo licht, energie hebben voor tien, en liefde voor minstens duizendenéén.
Mijn groene sapje staat klaar =).