storm

hoor hoe de regen ketst tegen de ruiten
hoe ze dacht daarom aan toen
die donkere nacht niet in het bijzonder
zwarte wolken wolven brullend
geeuwde zij en sloot het raam
gordijnen kiertjes open zodat ze het zag staan
duizend kleine lettertjes
gevormd door het contrast
et was altijd maar net dat wat ze las

Dat de ramen hier niet open kunnen, wil niet zeggen dat de storm niet binnen waaien kan. Maar zelfs wanneer ik draaien zou, bedekt plastic hier het glas. Desondanks zie ik glimlachend hoe het is veranderd. Het woeit, fietsen vliegen en hoewel het op (zijn) zolderkamers meer effect heeft, voelt het knus. Van de pret kan ik niet slapen. Morgen mag ik weer, wat lang, is de wekker aangezet? Tien keer checken is bij mij niet overbodig, al ligt het meest aan snooz gedrag.

Mooie woorden lees ik graag.

Vaker was ik bang.

Ben je bang om te gaan meisje?
Je neemt toch dat van gister mee?
Daar zul je morgen alles anders zien.
Maar kijk je daar dan niet naar uit?
Je weet toch dat je nooit meer terug kunt
naar die wereld die jij tekende
toen je paardenstaart nog lief was
en niet sexy of too much
je wilt wel maar je kan het niet?
Niet zeuren hoor je moet.
voor jou voor iedereen en het meest nog
voor vandaag
ze zal je dankbaar zijn voor je breekbaarheid en
de onweerstaanbare verbazing van toen
Je weet zelf ook heus wel dat je gaat
en stiekem wil je veel te snel
Maar gister was zo dierbaar en bovendien
hou je van paardenstaarten maar
nog meer nog dan van jezelf?
dat geloof ik niet hou op
niet zo aarzelen en vergeet
 waar je zo hard naar zoeken moet
Morgen brengt de dag
en anders
loop jij op je tenen
stil en
 veel te vlug
daar weer aan voorbij

Alles

voor jou
alles wat ik heb
wat ik zou willen geven
onbeschrijflijk als alles
als, wat ik ooit had
kwijtgeraakt of
zo gauw weer vergeten
niet wetend waarom of
wat of het ook was
meer dan van mij
zal het van jou zijn
maar meer nog dan jou
van de maan en de nacht
sluit je ogen en droom
om nooit te vergeten
en om te weten
wat of het ook was

Daily motivator

"The real joy of accomplishment is in the doing. To continue the joy, continue the doing."
Ralph Marston

 

Vertrouw

Zonder dat je het zelf door hebt, waait soms de makkelijkste wind. Het is fijn om even een periode te hebben waarin je mee gaat met de flow. Toch is dit slechts bedoeld voor even. Even bijkomen, noem het opladen of spreek over rust. Kort de zekerheid niet van de middellijn te vallen. Balans.

Altijd volgt er een moment waarin je zelf heus weet; het is kiezen of zo doorgaan. De wereld daagt uit tot nieuwe dingen, en beter doe je dat zelf evenzeer. Een minuscuul ogenblik, maar groot genoeg om je er tegen te verzetten. Het zal er altijd zijn. Wees jezelf bewust van de kansen en de ochtendzon in Stellenbosch. Een vreemde die wederkerend naar je lacht. Het kan allemaal. Wat is het dat je tegenhoudt?

Zussenliefde

Alhoewel er inmiddels een gelijkwaardigheid is ontstaan en we qua lengte weinig meer verschillen, zullen ze voor mij altijd die grote (slimme mooie leuke ervaren) zussen zijn. En groter groeien.

We zien elkaar niet vaak. En vooral zus één en ik moeten afspraken plannen, “als we bij oma zijn?”of even een belletje deze keer. Dates zijn dan ook meestal hele dagen; vol sauna of winkels, kroegjes en/ of (eigenlijk meestal en ;)) eten, maar in ieder geval  vol zus.  Dat is het fijne ervan. Reisverhalen, Groningse geheimpjes en samen koffie. Het maakt niet zo veel uit wat we doen, waar we het over hebben en of er cadeautjes worden meegebracht. Uiteindelijk kom ik altijd thuis met datzelfde gevoel. Glimlachend en mn eigenwaarde meters in de lift. Ze doet onze achternaam eer aan.
Net als zus twee overigens. Ook zij zorgt, onder andere voor mij. Een knuffel, kledingadvies, ellenlange pingsessies. Meest midden in de nacht. Wij zien elkaar met meer regelmaat, bij het aandoen van het ouderlijk huis waar we beiden nog graag zijn. Zij vaker, ook om praktische redenen, en ik omdat ik nog steeds hou van wandelingen mettt hond. Haha. En voornamelijk van het bijbehorende - familie fijne samen alles is goed er gebeurt je niets en zo wel dan zijn wij er- gevoel. Breidt dit uit met de fijnste open gesprekken met moeders en advies of grappen en grollen met pap. Onvoorwaardelijk is het eerste allesomvattende woord wat me te binnen schiet. 

Zo, dat je zonder make up over het strand (weg) rennen mag.

Terwijl ik voor het eerst in mijn leven een kokosnoot probeer te kraken (zonder gehakte vingers, spetters everywhere en al et water in de opvang) ontvangt zij de sleutel van haar eigen eerste echte, laten we zeggen HELE grote mensen huis. Ondertussen wordt er tig kilometer verderop gewerkt aan het tweede van de ander. Hard werken en gaan voor wat je echt wilt. Of dat nou een reis (of tien) door de wereld is, een studie die beter past of de keuze voor een zaterdagavond op de bank… Ze stralen het allebei uit en het maakt me meer dan dubbelinetkwadraat zo trots.
Et aandeel van ons drie verschillend. Maar elk wordt gezien, erkend en onbeperkt gewaardeerd. Veiligheid. Het tweede wat me invalt. En hoe groot ik zelf ook worden mag (mmm, dat huis laat nog wel even op zich wachten ;)), grote grote zussen zullen ze altijd zijn.

Rectificatie

'Hoe zal iemand die jou goed kent jou omschrijven?' :-). Goed, ik 'vergat' woorden als chaoot en stresskip, maar het rijtje maakte blij. Net als het gevoel waarmee ik de lange treinreis tegemoet zag. Tegenwoordig sta ik open. En hou ik van mijn nieuwsgierige aard. Van flapuit zijn zelfs tijdens een sollicitatiegesprek. Enthousiast. Het bracht me een 2e, en inmiddels zelfs een baan. Een baan! Heel even overviel het oude. Oei, wat nieuw wat vreemd oh help. Zomaar. Maar niet zomaar. Glimlachend laat ik wel zomaar los. Laat toe en overwin meer dan er te winnen valt.
Een baan! :-).
Ik leer van de dag, van rauwe ouwe stemmen over ontrafelde wijsheid, van elke kriebel binnenin. Het kind dat messen gooit en met trillend lijf tranen op t mijne vloeit. Ik leer van vertrouwen.

Eindelijk onafhankelijk. Voor mij, voor alle liefdes om me heen. Zie je wel? Niet zoals gedroomd en heus beangstigend zo anders. Maar joh…  Joh! :-)).

En als ik jullie dan vertellen kan. Dat ik… kinderen mag gaan helpen met iets wat me zo lief is. Waar ze zoveel wijsheid zullen vinden. En veiligheid. Hardop lachen in je eentje. de tijd vergeten en je buikpijn ook. Vooral kinderen kunnen, als het volgens ontwikkelingsniveau gaat, zo heerlijk trots lezen. Verwonderd meegezogen. Enthousiast vol fantasie.

Klankoefeningen, klinkerdieven, dubbelzetters en houjeademin zo snel. Het contract verwacht ik morgen, maar ergens daarna niet al te lang, mag ik zelf eerst leren, stoeien met regels en mn onzekerheid in de trein laten liggen. Nieuwsgierig komt dat nieuwe leven steeds een stapje dichterbij.